बकुळफुला कधीची तुला
सात जन्मांची निनावी आशा धरून मनात बकुळफुला कधीची तुला धुंडते बनात टाकून दूर नदीच्या पार उघडे माझ्या घराचे दार सदैव पीशी हिंडते अशी नि:संगपणात टाकून सारा शृंगारसाज तुझ्याचसाठी फिरते आज होईल कसे? झाले रे हसे सगळ्या जनांत ! श्रावणघनगर्जन वाजे दिपव दोन्ही नयन माझे एका आंधळ्या गहन निळ्या सोनेरी क्षणांत