दर्यावरी डोले माझं
दर्यावरी डोले माझं चिमुकलं घरकुल घेऊनिया पाठीवर जाई दूर गलबत किती दिस किती राती मोजल्या ग कोणी बाई किती गांव किती देस ओलांडले ठावं नाही खाली जळ वरी आभाळ दिसे समोर क्षितिज असे किती जाती दिस माझ्या रायाच्या सोबत कधी बाई खवळुनी गरजतो समिंदर बिलगते माझ्या राया सोडुनीया सारी लाज पिठावाणी चांदण्यांत फेकुनीया जाळं दूर बैसतो ग राया गात आपुल्या पिर्तीचं गीत कधी बाई संपणार कोण जाणे मुशाफरी जाईना का जल्म जळी आहे राया माझ्यापाशी