कधी ऊन तर कधी सावली
कधी ऊन तर कधी सावली, खेळ असा हा घडे आज विषाचा प्याला देई, दैव तुझ्या हाती डोळे मिटुनी घोट घ्यावया लाव असा ओठी भगवंताने दिले भोग हे, भोगून जा तू पुढे काट्यांमधुनी वाट काढिता रक्त ठिबकते पायी तरी संकटी निर्धाराने अशी उभी तू राही धागा तुटला, पतंग तरी हा वार्यावरती उडे सीतेच्या पदरात मिळाली वनवासाची ओटी तीने अश्रूंचे अमृत पाजून अंकुर जपले पोटी असेच असते जिणे सतीचे, दु:खाच्या पलीकडे