नच साहवतो हा भार
नच साहवतो हा भार गीतामधुनी गेला निघुनी दूर आज गंधार ओठ जरी हे माझे होते सूर उरी हे तुझेच होते तुझ्यावाचुनी जीवन माझे करूण आर्त उद्गार स्वप्नावाचुन आता डोळे चंद्रावाचुन अंबर काळे वाट तृषेची कठीण, नसता जवळ मेघमल्हार सरले दिन ते मंतरलेले पुन्हा परीची शिळा जाहले तुझ्यामुळे मी वीज जाहले, तुझ्यामुळे अंधार