तू वर्णिल्या गृहाच्या
Tu Varnilya Gruhachya
वसंतराव पटवर्धन
तू वर्णिल्या गृहाच्या सखिच्या खुणा मनांत
मी बाळगीन यक्षा जणु त्या इथे पहात
मंदारवृक्ष बाल, फुलता झुके डहाळी
वहिनी तयास माझी पुत्रासमान पाळी
जणु इंद्रचाप दारी, ते दृष्य तोरणात
तरु कांत केसराचा मदिरा मुखातही वा
फुलण्या अशोकवृक्ष मागेल पाय डावा
सखिचा तुझ्या दिसेल वासंतिमांडवात
कांता तुझी जयाला तालांत नाचवील
नादांत कंकणांच्या निळकंठ तो दिसेल
ओट्यावरी मण्यांच्या बसण्यास त्यास वेत
आलसात चालणारी पुढती असेल लीना
नाभी सखोल, व्हावा मृगभास लोचनांना
बिंबाधरा कृशांगी कुंदासमान दात
मितभाषिणी, जणूं ती विरहात चक्रवाकी
झुरते वियोग सहते नि:श्वास दीर्घ टाकी
वाटेल पद्म शिशिरी बदलून रूप घेत