तुझाच गौतमा पडे प्रकाश
Tujhach Gautama Pade
सुरेश भट
तुझाच, गौतमा, पडे प्रकाश अंतरी !
तुझेच धम्मचक्र हे फिरे जगावरी !
कळ्या कळ्या, फुले फुले तुला पुकारती
पहा तुझीच चालली नभात आरती
तुला दिशा निहाळती यशोधरेपरी !
तुझ्यामुळेच जाहला अखेर फैसला
दिलास धीर, तोडल्या अम्हीच शृंखला
अता भविष्य आमुचे असे तुझ्या करी !
तुलाच दुःख आमुचे, तथागता, कळे
तुझीच सांत्वना अम्हां क्षणोक्षणी मिळे
निनाद पंचशीलचा घुमे घरोघरी !
तुझ्यामुळेच मार्ग हा अम्हांस लाभला,
तुझ्यामुळेच सूर्यही पुन्हा प्रकाशला !
तुझेच सत्य यापुढे लढेल संगरी !
तुझ्यासमान एकही नसे तुझ्याविना
सदैव यापुढे करू तुझीच वंदना
झरेल अमृतापरी तुझीच वैखरी !
बुद्धं शरणं गच्छामि
धम्मं शरणं गच्छामि
संघं शरणं गच्छामि