उघड उघड पाकळी
उघड उघड पाकळी, फुला रे, उघड उघड पाकळी ! आंतल्या आंत कोवळें मधुजीवन कां कोंडलें : बाहेर हवा मोकळी, फुला रे, उघड उघड पाकळी ! तमसंकुल सरली निशा; नीलारुण हसली उषा : चौफेर विभा फाकली, फुला रे, उघड उघड पाकळी ! मलयानिल उदयांतला बघ, शोधत फिरतो तुला : कां मृदुल तनू झाकली, फुला रे, उघड उघड पाकळी ! कीं रहस्य हृदयांतलें आंतल्या आंत ठेवलें : ही तुझी कल्पना खुळी, फुला रे, उघड उघड पाकळी !